Κατηγορία: Άρθρα

Από το χάος ερχόμαστε, στο χάος πηγαίνουμε, το μεσοδιάστημα το λέμε ζωή…

Ας συζητήσουμε λίγο για τη Ζωή… Τι είναι η Ζωή; Είναι ένα συνεχές σταυροδρόμι που καλείσαι καθημερινά να κάνεις επιλογές, επιλογές που είτε θα σε απογειώσουν είτε θα σε καταστρέψουν. ‘Δεν κουράζεται κανείς από τη ζωή, κουράζεται μόνο από τον εαυτό του.’ Όχι δυστυχώς δεν το σκέφτηκα εγώ το παραπάνω απόφθεγμα αλλά ο Βολταίρος, εγώ απλά το βλέπω και το νιώθω πλέον καθημερινά και μάλλον θα ευχόμουν να το έβλεπα πιο συχνά.. Θα ήθελα να βλέπω καθημερινά- όσο και αν αυτό ακούγεται κακεντρεχές- πιο πολλούς “κουρασμένους” ανθρώπους από τον εαυτό τους. Και ο λόγος? Γιατί έτσι ξεκινάει κάποιος μια Αλλαγή.

Φαίνεται πως όλα αυτά πηγάζουν από μια βαθύτερη έννοια όμως…ίσως την σπουδαιότερη όλων, την λέξη Ελευθερία..

«Ελευθερία». Μια λέξη που νομίζουμε οτι μας είναι ξεκάθαρη, αλλά λίγοι έχουν καταφέρει να την αποκωδικοποιήσουν και ακόμα πιο λίγοι να την τοποθετήσουν ως πρώτη αξία στη ζωή τους λειτουργώντας ως πυξίδα τους.

Η «ελευθερία» είναι αυτή που σου δίνει την επιλογή να κάνεις ή να μην κάνεις κάτι. Είναι αυτή που σου επιτρέπει να επιλέξεις να αλλάξεις ή να μείνεις στάσιμος. Είναι αυτή που σου επιτρέπει, να κάνεις λάθος. Είναι αυτή που σου επιτρέπει να παραιτηθείς από την δουλειά σου ή να συνεχίσεις να εργάζεσαι εκεί που υποφέρεις. Είναι αυτή που σου δίνει την επιλογή να μείνεις εκεί που σε αγαπούν ή εκεί που σε κάνουν να νιώθεις δυστυχισμένο.. Είναι αυτή που σου επιτρέπει να επιμένεις στα δυσλειτουργικά σου μοτίβα ή να ανακαλύπτεις καινούργιους δρόμους.. Είναι αυτή που σου επιτρέπει να κατηγορείς τους γονείς σου για ότι σου έχει συμβεί ή να πάρεις τη Ζωή στα χέρια σου.. Είναι αυτή που σου επιτρέπει να αυτοκαταστρέφεσαι ή να αυτοβελτιώνεσαι.. Αυτό είναι ελευθερία, τίποτα πιο απόλυτο, τίποτα πιο μεγαλειώδες!

Τελικά εσύ ποιανου τη ζωή ζεις?

Κάθε μέρα καλείσαι να κάνεις επιλογές . Make them count!

Σκέφτομαι να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία?

Όδηγίες προς μελλοντικούς θεραπευόμενους..

Εάν θέλετε να ξεκινήσετε ψυχοθεραπεία:
Τα sos :
Να είστε έτοιμοι να δεσμευτείτε (Το διάστημα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε ανθρώπου )γιατί μόνο έτσι θα παρατηρήσετε αποτελέσματα!
Να μην ξεκινήσετε επειδή το κάνει η φίλη σας η κουμπάρα σας ή η μαμά σας.. Δεν θα έχει καμία επιτυχία πιστέψτε με!
Δοκιμάστε δύο ειδικούς για να δείτε με ποιον ταιριάζετε καλύτερα, διότι δεν έχουν όλοι την ίδια εκπαίδευση, την ίδια προσέγγιση και την ίδια προσωπικότητα!
Προσπαθήστε να εμπιστευτείτε και να ακολουθήσετε το ρυθμό της θεραπείας που έχετε επιλέξει χωρίς να αμφισβητείτε ή να είστε καχύποπτοι για την διαδικασία!
Η ψυχοθεραπεία δεν είναι για μία μονο φορά, αυτό ονομάζεται crisis intervention… Η πιο βραχυπρόθεσμη μορφή ψυχοθεραπείας αποτελείται από 8 έως 10 συνεδρίες..

Όσο κι αν έχει αλλάξει η άποψη των ανθρώπων για την ψυχοθεραπεία στην Ελλάδα καλό θα είναι όταν αποφασίσετε με ποιον ειδικό θα συνεργαστείτε να του εκθέσετε όλες σας τις απορίες και τους προβληματισμούς σχετικά με τη διαδικασία της ψυχοθεραπείας. Και αύτο το λεώ λόγω της ανεπαρκούς ή λανθασμένης ενημέρωσης που επικρατεί.

Σύμφωνα με έρευνες η ψυχοθεραπεία είναι πολύ πιο χρήσιμη για ανθρώπους που βλέπουν τα ραντεβού τους ως κάτι σημαντικό και με αξία για τη ζωή τους και για τους περισσότερους ανθρώπους τα χρήματα συμβολίζουν την αξία. Όταν οι άνθρωποι κάνουν την Ψυχοθεραπεία προτεραιότητά τους και αποδέχονται τη χρηματική δέσμευση που απαιτείται βιώνουν γρηγορότερη και θετικοτερη αλλαγή στη ζωή τους! Οι άνθρωποι που δεν είναι τυπικοί στα ραντεβού τους τείνουν να έχουν προβλήματα δέσμευσης με τους άλλους ανθρώπους, και τον ίδιο τους στον εαυτό, είναι αφερέγγυοι και σπανία παρατηρείται κάποια θετική αλλαγή στην ζωή τους! Γι’ αυτό μην εκπλαγείτε εάν ο ψυχολόγος σας σας πει για την πολιτική των πληρωμών του σε περίπτωση ακύρωσεων ή μεταφορών. Το κάνει γιατί έχει προηγηθεί κάποια έρευνα γύρω από το αντικείμενο.. Και όχι γιατί είναι κάποιος άκαρδος και σκληρός άνθρωπος που απλά θέλει να πληρωθεί! Στο εξωτερικό μόνο έτσι ασκούν το επαγγελμα τους οι ψυχοθεραπευτές!
Ότι και να κάνετε να το κάνετε σωστά!
Όλο το παραπάνω κείμενο αφιερωμένο στους πολλούς που ότι έχουν κάνει το έχουν κάνει πολύ σωστά!
#takingmyjobseriously #verydifficultinthiscountry #ilovechallenges #studying #learning #peoplechangedrastically

για ποια αγαπη μου μιλας

Για ποια αγάπη μου μιλάς;

Για ποια αγάπη μου μιλάς;

Τον τελευταίο  -πολύ- καιρό έχω την αίσθηση ότι οι έννοιες έχουν χάσει τη σημασία τους.. ‘Aλλα λέμε, άλλα εννοούμε, και άλλα καταλαβαίνουμε..Σήμερα θα ασχοληθούμε με την Αγάπη…Ξεκινώ με την επικρατέστερη ετυμολογία της λέξης.

Μια ετυμολογική υπόθεση για τον όρο αγάπη (1991) που δέχεται τελευταία στο ετυμολογικό του Λεξικό τής Αρχαίας Ελληνικής ο Robert Beekes είναι: ἀγαπῶ < ἄγα(ν) «πολύ» + πᾶ- «προστατεύω» (από μια ρίζα *pa- «προστατεύω»), δηλαδή, «προστατεύω πολύ».

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΩ πολύ… Μάλιστα…Ας αρχίσω από την ερώτηση του 1 εκατ. δολαρίων. Εσύ προστατεύεις πολύ τον εαυτό σου; Γιατί εάν εσύ δεν προστατεύεις πολύ τον εαυτό σου δεν μπορείς να προστατεύσεις πολύ κανέναν άλλο. Είναι αλήθεια.

Υποστηρίζω πως οι έννοιες των λέξεων έχουν χαθεί για πολλόυς και διάφορους λόγους αλλά κυρίως γιατί έχουν χάσει την συναισθηματική τους βαρύτητα…  Ή λέγονται με πολύ ευκολία ή όταν λέγονται χρησιμοποιούνται στη θέση μια άλλης λέξης. Εάν υπήρχε ένα συναισθηματικό βαρόμετρο με κλίμακα από το 1 έως το 10 η λέξη αγάπη θα έπρεπε να είναι στο 10..  Ατελείωτες φορές, με παραλλάγες κάθε φορά, έχει γίνει ο παρακάτω διάλογος στο γραφείο μου.

-Τί συναισθήματα έχεις για αυτόν/αυτήν;

-Τον/την αγαπάω μωρέ..Αλλά δεν ξέρω.. δεν θέλω να είμαστε και μαζί όλη την ώρα και επίσης δεν νιώθω άνετα να του/της πω αυτά που νιώθω και σκέφτομαι..

-Δηλαδή τι σοϊ αγάπη είναι αυτή; Τι σημαίνει αγάπη για εσένα; Τι συμβολίζει η αγάπη για εσένα;

-Χμμμ… Μήπως απλά θέλω να πω ότι περνάω καλά όταν είμαι μαζί του/της….

Άλλο παράδειγμα διαλόγου..

-Μου συμπεριφέρεται άσχημα..μου μιλάει απότομα, με έχει χτυπήσει και κανά δυο φορές αλλά ξέρω ότι με αγαπάει..

-Δηλαδή μου λές, ότι με τους τρόπους που μου περιγράφεις σου εκδηλώνει την αγάπη του;

Σιωπή και κλάμματα…

Για ποια αγάπη μου μιλάς; Για αυτή που υπάρχει σε ανύπαρκτες δήθεν σχέσεις γύρω σου; Για αυτές που συντηρείς και εσύ και φοβάσαι να τις αντικαταστήσεις;

Για ποια αγάπη μου μιλάς; Για αυτή που δεν νιώθεις στο σώμα σου; Για αυτή που δεν χρωματίζει τη ζωή σου;

Για ποια αγάπη μου μιλάς; Για αυτή που δεν σε αφήνει ελεύθερο να εξελιχθείς; Για αυτή που αντί για γαλήνη νιώθεις ένα κόμπο στο στομάχι;

Ξέρεις να την ξεχωρίζεις?

Εσύ έχεις σκεφτεί πώς εκδηλώνεις αλλά και πώς δέχεσαι την αγάπη; όντως προσπαθείς να προστατεύσεις τους γύρω σου πολύ; όντως νιώθεις ευγνώμων για την αγάπη που σου παρέχεται;

Ένας καλός τρόπος για να προσδιορίσουμε πόσο πραγματικά νοιαζόμαστε για τον άλλον είναι να κοιτάξουμε πόσο ψηλά έχουμε τοποθετήσει στη λίστα των προτεραιοτήτων μας τη ευτυχία του και την ευημερία του. Χωρίς αυτό  να είναι μηχανιστικό ή εμμονικό σαφώς.

 

Μίλα μου για αγάπη… ΑΝΑΘΕΩΡΩΝΤΑΣ!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τί σχέση έχεις με τις σχέσεις;

Τί σχέση έχεις με τις σχέσεις;

Υπάρχει κάποιο μυστικό που κάποιοι κρατάνε καλά; Υπάρχει δηλαδή και είναι και μυστικό; Ξεκινάω με τα βασικά…ετυμολογία της λέξης σχέση:  από τη ρίζα σχ του ρ. έχω, ο τρόπος με τον οποίο δύο στοιχεία συνδέονται μεταξύ τους.  Άρα  μιλάμε ουσιαστικά  για τον τρόπο που δύο στοιχεία, στην προκειμένη περίπτωση δυο άνθρωποι συνδέονται μεταξύ τους.

Σε αυτό το άρθρο θα περιοριστώ στις ερωτικές σχέσεις και όλα όσα θα ειπωθούν παρακάτω είναι  αποτελέσματα πρόσφατων ερευνών.

Όλοι σε ρωτάνε πως γνωρίστηκες με τον άλλον και όχι πως κατάφερες να μείνεις με τον άλλον ή  πώς  κράτησε η σχέση σας! Καιρός να ερευνήσουμε την ερώτηση που παραβλέπουμε πιο συχνά.

Η έρευνα δείχνει ότι η ομοιότητα δεν μετράει!

Η ομοιότητα στα γούστα δεν προβλέπει μια ευτυχισμένη σχέση..Το να ακούς την ίδια μουσική με τον άλλον  δεν σημαίνει ότι η σχέση αυτή θα κρατήσει. Το μόνο είδος ομοιότητας που παίζει καταλυτικό ρόλο σε μια σχέση είναι αυτό που ονομάζουν οι ερευνητές  μέτα-συναισθήματα. Τι σημαίνει αυτό;  Σημαίνει πώς νιώθεις για τα συναισθήματα σου. Θες κάποιον που να διαχειρίζεται τα συναισθήματα του όπως εσύ! Άρα η ομοιότητα δεν μετράει! Συγκεντρώσου στα συναισθήματα!

Το να διαφωνείς είναι καλό!

Η αρνητική επικοινωνία είναι καλύτερη από την καθόλου επικοινωνία! Στις μεγάλης διάρκειας σχέσεις (περιλαμβάνεται και ο γάμος) καλό είναι να μην σε ενδιαφέρουν τα χαρακτηριστικά που μειώνουν την πιθανότητα διαφωνίας αλλά να έχεις στραμμένη την προσοχή σου ώστε να βρεις κάποιον που να έχει παρόμοιο μοτίβο διαχείρισης  «θυμωμένων» καταστάσεων. Είναι όπως μεγαλώνεις… Δεν μπορείς να το αποφύγεις..όποτε οι έξυπνοι  άνθρωποι δεν ρωτάνε πώς θα ζήσουν για πάντα αλλά πως θα ζήσουν καλύτερα..Σύμφωνα με τους επιστήμονες τα  ζευγάρια που παραπονιούνται για λιγότερο σημαντικά πράγματα ο ένας στον άλλο καταλήγουν να έχουν πιο γερές σχέσεις στο πέρασμα του χρόνου. Σε αντίθεση με τα ζευγάρια που μαλώνουν μόνο για πολύ σημαντικά πράγματα.

Δόξασε την δυσκολία!

Απλά ρώτησε ένα ζευγάρι να σου πει για την σχέση του. Ναι είναι τόσο απλό. Η ιστορία που λένε, προβλέπει με 94% ακρίβεια εάν θα χωρίσουν τα επόμενα τρία χρόνια. Για παράδειγμα:

Κακό : «Μαλώσαμε.. Ήταν απαίσιο. Βασικά ο σύντροφος μου είναι απαίσιος.»

Καλό : «Μαλώσαμε.. Ήταν απαίσιο, αλλά τα βρήκαμε και είμαστε καλύτερα από πριν»

Όλα τα ζευγάρια θα συναντήσουν δυσκολίες, το θέμα είναι πάντα η οπτική που έχεις για τα πράγματα και πως αυτές οι διαφωνίες θα πάνε ένα βήμα παρακάτω τη σχέση σου.

Το σεξ μετράει!

Η σεξουαλική δραστηριότητα είναι και αυτή μια πολύ σημαντική μορφή επικοινωνίας. Είναι αυτό άλλωστε που το διαχωρίζει από τις υπόλοιπες σχέσεις. Φρόντισε να νιώθεις και εσύ και ο σύντροφος σου ικανοποίηση από την σεξουαλική σας ζωή.

Θέλει θάρρος!

Αφοσίωση, Πίστη, Οικειότητα, Πάθος,  Είλικρίνεια.. Μερικά από τα λίγα συστατικά της αγάπης.. Η αγάπη διαρκεί επειδή εμείς  της δίνουμε διάρκεια και όχι από τυχαία γεγονότα ή επειδή κάποια μέρα εκεί που καθόμαστε θα προσγειωθεί δίπλα μας η «αδερφή ψυχή μας». Γιατί αυτή η σκέψη περιέχει και μια δόση  τεμπελιάς. Για όλα ευτυχώς τα πράγματα σε αυτή τη ζωή χρειάζεται κόπος και τίποτα δεν είναι δωρεάν.

Κλείνοντας..

Η μεγαλύτερη ευτυχία στη ζωή είναι η διαπίστωση ότι μας αγαπούν γι’ αυτό που είμαστε, ή, μάλλον, παρά το γεγονός ότι είμαστε αυτό που είμαστε. Βίκτωρ Ουγκώ

Αυτοί οι (Σημαντικοί) άλλοι

Αυτοί οι (Σημαντικοί) άλλοι..

Ποιοι είναι τελικά; Ποιοί είναι δίπλα σου; Ποιοί νομίζεις ότι είναι αλλά τελικά δεν είναι; Αυτό που ονομάζουμε υποστηρικτικό περιβάλλον εμείς οι ειδικοί..Το έχεις;
Μια ζωή ξοδεύεις για να βρεις σημαντικούς άλλους να έχεις στο πλάι σου και όλο απογοητεύεσαι… Ποιος ευθύνεται; Η ζωή, οι άλλοι, η τύχη, Εσύ που κάνεις επιλογές που δεν σου ταιριάζουν; Ή αυτό το σκέφτεσαι όταν είναι πια πολύ αργά; Άραγε εσύ είσαι σημαντικός για εσένα;
Και αρχίζεις να μετράς απώλειες, προσθήκες, μίζερα πράγματα, μισές καταστάσεις..Και σου βγαίνουν πάντα λίγοι ή σου βγαίνουνε πολλοί..Και ξαφνικά νιώθεις απέραντη (εγκεφαλική) μοναξιά..και γράφω εγκεφαλική γιατί δεν είναι ρεαλιστικός φόβος.. φοβία ότι θα μείνεις μόνος σου..Και γιατί να συμβαίνει σε σένα που έχεις δώσει τόσα; Τι έκανες λάθος; Εάν τα έχεις καλά με εσένα πότε δεν είσαι μόνος.
Μήπως δεν γνωρίζεις ποιός είσαι και αυτό αντανακλάται στις επιλογές των σχέσεων σου; Αυτό το έχεις σκεφτεί ποτέ;
Εάν δεν γνωρίζεις εσύ τα θέλω σου, τις προτεραιότητες σου και τις αξίες σου πώς είναι δυνατόν να έχεις γύρω σου ανθρώπους σημαντικούς; Και εδώ θέλω να σου υπενθυμίσω την ερώτηση-δήλωση που όλοι κατά καιρούς κάνουμε (πριν αποκτήσουμε αυτογνωσία) « Μα πώς γίνεται να τα πηγαίνω τόσο καλά στα επαγγελματικά και στις σχέσεις τόσο χάλια;» Απαντώντας σου πως την επιτυχία στα επαγγελματικά την καθορίζει η εξυπνάδα σου και η υπομονή σου ενώ την επιτυχία στις σχέσεις σου την καθορίζει αποκλειστικά ο τρόπος που μεγάλωσες. Μην τα μπερδεύεις αυτά τα δύο.
Εκεί είναι που έρχεται η στιγμή που πρέπει να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου. Είσαι; Ποίους θες και ποιούς όχι; Φοβάσαι ε; Να κάνω μια δεύτερη υπενθύμιση εδώ και να σου πω ότι όλοι μόνοι μας είμαστε.. Και αν είμαστε καλά με τον εαυτό μας υπάρχει μια πολύ σημαντική πιθανότητα να είμαστε ευτυχείς και με τους ανθρώπους που θα έχουμε διαλέξει να είναι δίπλα μας.. Γίνε εσύ σημαντικός για τον εαυτό σου πρώτα και μετά θα ακολουθήσουνε και οι άλλοι..
Και αν ο λάκκος σου είναι πολύ βαθύς, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς. (Κ. Βάρναλης)

Μεγαλώνεις "γερά" παιδιά;

Μεγαλώνεις «γερά» παιδιά;

Οι αρχαίοι έλεγαν «γνώθι σαυτόν» και «βίος μη γνωτός ου βιωτός» ( Είναι σαν να μη ζείς , εάν δεν καταλάβαίνεις τον εαυτό σου και τον κόσμο γύρω σου..)
Δεν ευθύνεσαι εσύ. Ο τρόπος που μεγάλωσες ευθύνεται.. Τα 5 πρώτα χρόνια της ζωής σου είναι τα πιο σημαντικά. Λίγοι το γνωρίζουν και λίγοι ασχολούνται. Και αυτοί οι λίγοι που ασχολούνται συμβουλεύονται τους «μη ειδικούς» ανθρώπους (π.χ. δασκάλους – θα έπρεπε να κάνουν τουλάχιστον 3 χρόνια ψυχοθεραπεία πριν έρθουν σε επαφή με παιδιά-…παιδίατροι… οι οποίοι σε ψυχολογικό επίπεδο συμβουλεύουν βάση των υποκειμενικών τους πεποιθήσεων.. οικογένεια, πεθερές, μητέρες.. γενικά πολύ σοι.. Εάν το ζευγάρι δεν είναι «δυνατό» δημιουργείται τεράστιο ανακάτεμα.. με αποτέλεσμα η μητέρα να κλονίζεται και όπως καλά κατάλαβες τελικός αποδέκτης όλων αυτών είναι το βρέφος.. ύστερα έρχονται τα forum μαμάδων (δεν θα αναλύσω περαιτέρω. Το μόνο που που θα πω είναι ότι δημιουργούν πολλές ενοχές από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου). Και τέλος κράτησα εκείνους τους συναδέλφους που δυστυχώς δεν έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση και μόρφωση..
Και έρχεσαι μετά από χρόνια Εσύ απέναντι μου, το τότε βρέφος. Με λιγοστή αυτοεκτίμηση, λιγοστό κίνητρο, λιγοστή θέληση, με Πολύ θυμό όμως, και πολύ ένταση και πολύ καχυποψία αλλά και με πολύ άρνηση. Με προβλήματα στη σχέση σου, στην επικοινωνία σου, με το παιδί σου…(γιατί έγινες και μαμά/μπαμπάς).
Και εδώ θέλω να πω το έξης. Όσο πιο ώριμος είσαι, όχι ώριμος με την κοινωνική έννοια, αλλά όσο πιο εύκολα έχεις περάσει από όλα τα ψυχοσυναισθηματικά στάδια κατά τη διάρκεια της βρεφικής-παιδικής σου σου ηλικίας τόσο πιο εύκολα μπορείς να διαλέξεις έναν ώριμο σύντροφο. Αλλιώς συνεχώς διαλέγεις ακατάλληλους.. έρευνες έδειξαν ότι το 80% των γυναικών που ήταν παντρεμένες με αλκοολικούς συζύγους και χώριζαν, το 60% αυτών, ξαναπαντρευόταν αλκοολικό σύζυγο. Το ίδιο ισχύει για ό,τι σημαίνει δυσλειτουργικό για τον καθένα…
Σε έδερνε η μάνα σου, θα δείρεις και εσύ το παιδί. Όσο πιο ώριμος, μπορεί και αλλάζει λίγο αυτό το καταναγκαστικό σενάριο επανάληψης της διαπαιδαγώγησης του παιδιού. Όπως επίσης πολλοί γονείς δίνουν αντιφατικά μηνύματα στο παιδί τους με αποτέλεσμα να συγχύζεται και μετά από κάποιες (2-3) γενιές η σύγχυση αυτή είναι πλήρης με αποτέλεσμα να φτάνουμε ακόμα και στη σχιζοφρένεια με κάποια μικρή γονιδιακή βοήθεια.
Και επειδή η μητέρα σου έμαθε από τη μητέρα της και δεν εξελίχθηκε, έτσι κάνεις και εσύ στο παιδί σου τελικά.. έκτος αν κάποια στιγμή στη ζωή σου συνειδητοποίησες ότι αυτό που κάνεις δεν σε εκφράζει και αποφάσισες να το ψάξεις πιο βαθιά.
Να ήξερες μόνο ότι:
• Στους 2-3 πρώτους μήνες κύησης δημιουργείται το νευροφυτικό σύστημα στο παιδί. Μην παθαίνεις κρίσεις πανικού τότε. Κάνε ψυχοθεραπεία πριν κάνεις παιδί…Οι παλμοί σου ανεβαίνουν και δημιουργείς ένα πλάσμα επιρρεπές στο άγχος
• Τον πρώτο χρόνο το παιδί θέλει τη μαμά του και μόνο τη μαμά του. Τη φωνή της, τη μυρωδιά της, την αγκαλιά της, τα χάδια της, το στήθος της.. Μόνο έτσι νιώθει ασφάλεια.. Όλοι οι άλλοι ας ασχοληθούν με δουλείες του σπιτιού.
Τα υπόλοιπα στάδια θα αναλυθούν σε παρακάτω άρθρο..
Ελπίζω να έγινε κατανοητό ότι δεν θεωρώ ότι οι περισσότεροι γονείς είναι «κακοί». Σχεδόν όλοι θέλουν το καλό του παιδιού τους, αλλά συνήθως κάνουν λάθη από άγνοια και από την εσωτερικευμένη ασυνείδητη επίδραση των δικών τους γονιών. Θα κλείσω όπως ξεκίνησα…Οι αρχαίοι έλεγαν «γνώθι σαυτόν» και «βίος μη γνωτός ου βιωτός» ( Είναι σαν να μη ζείς , εάν δεν καταλάβαίνεις τον εαυτό σου και τον κόσμο γύρω σου..)

Το γράμμα

Το γράμμα

Έρχεται κι η νύχτα που την βλέπω σαν εφιάλτη, “ωχ.. πώς θα την βγάλουμε και απόψε”…η ημέρα κάπως με ξεγελάει( όχι ότι δεν τρέχω στην τουαλέτα της δουλειάς κάθε λίγο και λιγάκι να πάρω ανάσα ή να κλάψω..αναλόγως τα κέφια..), ξαπλώνω στο κρεββάτι (τις περισσότερες φορές κοιμάμαι στον καναπέ) αφού έχω παζαρέψει με τον φόβο μου αρκετές ώρες..και τα πάντα είναι μουδιασμένα, ο φόβος μήπως δεν ξυπνήσω ξανά, σκέψεις.. σκέψεις..κλάμμα..απελπίσια..μιζέρια..μοναξιά..»μήπως τρελαθώ;» με σκοτώνει σαν μαχαίρι που βυθίζεται στο στομάχι μου και δεν μπορώ να ανασάνω…
Και κάπως έτσι με παίρνει ο ύπνος, (αν δεν έχω ξυπνήσει απο κρίση πανικού μέσα στη νύχτα..) μούσκεμα στον ιδρώτα, οι εφιάλτες γνώριμοί μου φίλοι και κάποια στιγμή ξημερώνει…τα πόδια βαριά κατεβάζω από το κρεββάτι σαν να πάλευα όλη νύχτα..και με όρεξη μηδέν πρέπει να παώ στη δουλειά..δεν αντέχω να νιώθω οτί πρέπεί κάθε μέρα να παλεύω..
Βλέπω τον ήλιο το πρωί κι αντί να χαρώ γι αυτό, το μόνο που σκέφτομαι είναι πόσες ώρες θα λείπω στη δουλειά..και κάπως έτσι κάνω το σπίτι το φρούριο της υποτιθέμενης (θα καταλάβαινα αργότερα) ασφάλειας μου..μέτα σκέφτομαι..να πάω με το αυτοκίνητο ή με το μετρό..δεν ξέρω τί είναι χειρότερο..
-ΤΙ; Να πάω για ποτό; θα αστειεύεσαι..με το που πιω λίγο αλκόολ θα χάσω τον έλεγχο και θα τρελαθώ.. -ΤΙ; σινεμά; Δεν θα είσαι καλά..Να κλειστώ εκεί μέσα και να πεθάνω από ασφυξία; Σπίτι μου σπιτάκι μου…Φοβάμαι..φόβος παντού…όλο μου το σώμα πονάει.. τα άκρα μου βαριά.. η καρδιά μου πάει να σπάσει.. δεν μπορώ να αναπνεύσω…Σκέφτομαι οτι η ζωή μου τελειώνει.. Και που την έχω; την ζω;..Σ@##& ζω…
Δεν μου φτάνανε όλα αυτά που μου έχουν συμβεί τον τελευταίο καιρό έχω και τις κρίσεις πανικού…που βέβαια το πόρισμα βγήκε από το ιντερνετ..όσο θυμάμαι να ψάχνω με τρεμάμενα χέρια τι είναι οι κρίσεις πανικού στο ιντερνετ..Σαν να περιμένω από τη μεγάλη κρυστάλλινη σφαίρα -τον γκουρού- να μου πει τί έχω.. τόσο απορώ με την νοημοσύνη μου τώρα! Τουλάχιστον το έχουν και άλλοι..Και ξαναμπαίνω σε forum.. ο καθένας τα δικά του..Και τώρα; Μάλλον έφτασα στα όρια μου… δεν είμαι εγώ…Εγώ; Εγώ που πήγαινα παντού.. που είχα παρέες..που διασκέδαζα; ΔΕΝ με αντέχω άλλο..
Που να ήξερα ότι έχει ενεργοποιηθεί το false alarm σύστημα στον εγκέφαλο μου και η αδρεναλίνη μου χτυπάει κόκκινο;
Ο περίγυρος μου έχει πει να πάω σε ψυχίατρο..να πάω σε παθολόγο..κάποιο ενισχυτικό φυτικό βότανο θα με αποτοξινώσει από το στρες…ίσως και κάποιο χημικό..δεν είναι κακό και κανένα χάπι..Κουβαλώ τις βαλεριάνες και το νερό μέσα στην τσάντα μου σαν φυλαχτό..Φτάνει…

Η ερώτηση σου λοιπόν γιατί σε μένα;;… Δεν με αφορά..Η ερώτησή μου ως προς εσένα είναι γιατί το αφήνεις;; Γιατί το αφήνεις να κυριεύει τη ζωή σου;; Μάθε να ακούς το σώμα σου..Μάθε να ακούς τις σκέψεις σου..Μάθε να ακούς τα θέλω σου..
Όλα αυτά δεν θα τα κάνεις μόνος σου.. Αν κοιτάξεις γύρω σου κάποιος θα υπάρχει που θα μπορέσει να ανοίξει τους ορίζοντες σου και να σε βοηθήσει.. Μίλα για όλα αυτά που σε βαραίνουν..Μίλα για τις σχέσεις σου..Μίλα για όλους αυτούς που “και καλά” δεν σε ενοχλούν…Μίλα για ΕΣΕΝΑ..

Ο αληθινός και ο ψευδής εαυτός

Ο αληθινός και ο ψευδής εαυτός

Ο αληθινός (true) και ο ψευδής (false) εαυτός είναι όροι που εισήγαγε στην ψυχανάλυση ο DW Winnicott το 1960.

Σε γενικές γραμμές ο αληθινός εαυτός είναι ο εαυτός που βιώνει εμπειρίες και ενεργεί αυθόρμητα.  «Μόνο ο αληθινός εαυτός μπορεί να είναι δημιουργικός και μόνο ο αληθινός εαυτός μπορεί να αισθάνεται πραγματικά».

Από την άλλη, ο ψευδής εαυτός είναι αυτός που επισκιάζει τον αληθινό εαυτό. Ο Winnicott αναφέρει ότι ο ψευδής εαυτός είναι μια άμυνα σχεδιασμένη, μια μάσκα συμπεριφοράς, που είναι σύμφωνη να λειτουργεί  με γνώμονα τις προσδοκίες του εκάστοτε άλλου.

Στην υγιή μορφή του, ο ψευδής εαυτός είναι αυτός που επιτρέπει σε ένα άτομο να παρουσιάσει μία κοινωνική και ευγενική στάση προς τον κόσμο. Από την άλλη όμως, μια μη υγιής μορφή ψευδούς εαυτού είναι πιθανό να προκαλέσει διάφορα συναισθηματικά και ψυχικά προβλήματα στο άτομο. Τα  άτομα αυτά είναι ανίκανα να νιώσουν αυθορμητισμό και ζωντάνια, ανίκανα να νιώσουν αληθινά, αλλά καταφέρνουν να φορούν (πολύ επιτυχημένα) μάσκες που τους δείχνουν αληθινούς. Αυτά τα άτομα υποφέρουν εσωτερικά από μια αίσθηση ότι είναι άδεια, νεκρά, ή ψεύτικα.

Το παιδί από την πρώτη μέρα της ζωής του έχει ανάγκες που από μόνο του δεν έχει την δυνατότητα να ικανοποιήσει. Η Μητέρα είναι εκεί για να του παρέχει την προστασία και ζεστασιά που χρειάζεται, να ικανοποιήσει όλες του τις ανάγκες, και να αποδεχθεί με αγάπη όλα του τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις, είτε θετικές είτε αρνητικές.

Η φύση προνοεί ώστε αρκετά νωρίς να αποζητούμε τη βλεμματική επαφή.
Η ικανότητα του βρέφους να συντονίσει και να στρέψει τα μάτια του προς τη μητέρα, κάνοντας την να νιώσει ότι το πολυαγαπημένο της πλάσμα την κοιτάζει, διαμορφώνει την πίστα πάνω στην οποία θα διαδραματιστεί ο «χορός των βλεμμάτων», ακολουθώντας το ρυθμό του συναισθηματικού δεσμού τους. Τα μάτια της Μητέρας στο εξής παίζουν τεράστιο ρόλο στον τρόπο που εκείνη μας “ρουφάει” μέσα της. Στον τρόπο που και εμείς τη «ρουφάμε»!  Ο σημαντικός ρόλος του πατέρα θα αναπτυχθεί σε έπομενο άρθρο. Με άλλα λόγια, κατά τον Winnicott, θα πρέπει να είναι μια «αρκετά καλή» (good enough) μητέρα. Η «αρκετά καλή» μητέρα επιτρέπει στον εαυτό της να «χρησιμοποιηθεί» (αυτό δεν αναιρεί τη χρήση πολύ σημαντικών και απαραίτητων ορίων) για την ανάπτυξη του παιδιού της. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον το παιδί καθώς μεγαλώνει αναπτύσσει μια υγιη αίσθηση για τον εαυτό του.. κάτι ανάλογο του αληθινού εαυτού. Αυτή η υγιής αίσθηση δημιουργεί ένα παιδί ικανό να «ακούει» τα πραγματικά «θέλω» και τις πραγματικές επιθυμίες του χωρίς να χρειάζεται να συντονίζεται με τις επιθυμίες του εκάστοτε άλλου για να νιώθει αποδεκτό και αρεστό. Κάπου εδώ θα μπόρουσε πολύ αρμονικά να συνεχιστεί η συζήτηση γυρω απο τον πολύ σημαντικό όρο της αυτοεπιβεβαιώσης …σε επόμενο αρθρο!

Από την άλλη όμως, αν το παιδί (ή το βρέφος καλύτερα) αντιληφθεί ότι ορισμένες συμπεριφορές και συναισθήματα του δεν είναι αποδεκτά από την μητέρα, τότε δεν έχει άλλη επιλογή από το να προσαρμόσει τα συναισθήματα και τις σκέψεις του και γενικά τη συμπεριφορά του ανάλογα με τις προτιμήσεις της μητέρας. Η απόκρυψη του αληθινού εαυτού είναι το τίμημα που θα πρέπει να πληρώσει ώστε να μη χάσει την αγάπη της πολυπόθητης μάνας που είναι απαραίτητη για την επιβίωση του. Θα ήθελα να σημειώσω εδώ ότι αυτό το μοντέλο συμπεριφοράς επαναλαμβάνεται με όποιονδήποτε σημαντικό άλλο στη ζώη του. Έτσι δημιουργούνται τα θεμέλια του ψευδή εαυτού.

Πίσω από τον ψευδή εαυτό κρύβονται διάφορες ψυχοπαθολογικές καταστάσεις που εμφανίζονται στην ενήλικη ζωή όπως η ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας (narcissistic personality disorder) και διάφορες μορφές εξάρτησης.

4 Τρόποι για να σταματήσεις να σαμποτάρεις τον εαυτό σου

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε στόχους, τόσο μεγάλους (να επιστρέψω πίσω στο πανεπιστήμιο και να κάνω ένα μεταπτυχιακό) όσο και μικρούς (να μειώσω την ανεπιθύμητη αλληλογραφία). Τί είναι αυτό που μας κρατά μακριά από την επίτευξη των στόχων μας; Γιατί μερικοί στόχοι επιτυγχάνονται ενώ άλλοι παραμένουν στη μακρά λίστα μας, απασχολόντας μας για μήνες ή ακόμη και για χρόνια;

Μπορεί να έχεις τους πιο λειτουργικούς και ρεαλιστικούς στόχους στον κόσμο, αλλά αν έχεις ξεκινήσει να αυτο-σαμποτάρεσαι (και ναι δε μιλάω για συνειδητή προσπάθεια).. τότε μάντεψε τι; Η ευκαιρία σου να πραγματοποιήσεις ένα στόχο έχει φύγει πριν καν ξεκινήσεις.

Με τους πελάτες μου, συνεχώς διακρίνω τις ίδιες συμπεριφορές που τους κρατάνε από την ανάληψη δράσης. Αυτές οι μέθοδοι αυτο-σαμποτάζ τους αποτρέπουν από το να πάνε εκέι όπου θέλουν, να διορθώσουν αυτό που χρειάζονται, και να γίνουν ο άνθρωπος που θα ήθελαν να είναι. Μπορεί να ξέρεις τι θέλεις και να είσαι αρκετά βέβαιος για την πορεία που πρέπει να ακολουθήσεις για να το πετύχεις, αλλά δεν είναι ασυνήθιστο στο να έχεις κολλήσει σε ένα μοτίβο αυτο-καταστροφικής συμπεριφοράς.

Αναγνωρίζεις κάποια από τις ακόλουθες συμπεριφορές στον εαυτό σου;

1. «Εάν μόνο ….»

Έχουμε όλοι βιώσει τη λύπη, είτε είναι για κάτι που κάναμε (εάν μόνο δεν είχα σταματήσει το πανεπιστήμιο), είτε για κάτι που δεν κάναμε (αν είχα υπερασπιστεί τον εαυτό μου περισσότερο σε αυτή τη σχέση). Μερικές φορές έχουμε παίξει το παιχνίδι “εάν μόνο..¨ για πράγματα που δεν μπορούμε να ελέγξουμε, αλλά ευχόμασταν να ήταν διαφορετικά..αν είχαμε μεγαλώσει με διαφορετικούς γονείς, αν ήμασταν πιο ταλαντούχοι, αν ο σύντροφός μας μπορούσε να αλλάξει ριζικά με κάποιο τρόπο κτλ.

Αυτές οι σκέψεις μπορεί να μας ακολουθούν ακόμα και δεκαετίες, και το πρόβλημα με αυτές είναι ότι δεν οδηγούν σε δράση. Η επανειλημμένη επανεξέταση των «έαν μόνο..» φαντασιώσεων, μας κρατάνε σε αδράνεια και μας δημιούργουν αρνητικά συναισθήματα.

2. Φοβάσαι τις σκέψεις σου;

Ένας από τους ευκολότερους τρόπους για να “εξασφαλίσεις” ότι μια σκέψη θα έχει εξουσία πάνω σου είναι να προσπαθήσεις όσο πιο σκληρά γίνεται για να την καταστείλεις. Όσο παράδοξο και αν σου ακούγεται αυτό, δυστυχώς συμβαίνει συνεχώς.. Μερικές φορές το κάνουμε αυτό επειδή οι σκέψεις μας, μας τρομοκρατούν.
Όταν κατασταλεί μια σκέψη, όμως, δεν έχει καμία πιθανότητα να επεξεργαστεί, να κατανοηθεί, και ίσως τελικά να αποφασίστει ότι δεν έχει νόημα. Το να φοβάσαι τι έχει να σου “πει” ο εγκέφαλος σου, δίνει στις σκέψεις σου πολύ μεγαλύτερη σημασία από αυτό που πραγματικά είναι. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανθρώπων που αγωνίζονται με εμμονικές σκέψεις και υπεραναλύουν. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κλειδωμένοι σε μια μάχη που προσπαθούν απεγνωσμένα να απομακρύνουν μια “κολλώδη¨ σκέψη κυρίως επειδή είναι τόσο υπερβολικά στενοχωρημένοι μόνο και μόνο επεδή την έχουν. Αλλά αν παγιδευτείς σε αυτή τη μάχη, όπως καταλαβαίνεις, δεν μπορείς να προχωρήσεις με τίποτα.
Όσο περισσότερο πολεμάς αυτές τις σκέψεις, τόσο περισσότερο αρνείσαι στον εαυτό σου την ευκαιρία επεξεργασίας , και τόσο περισσότερο θα κρατήσεις τον εαυτό σου κλειδωμένο σε ένα αρνητικό μοτίβο. Δοκιμάσε να αναγνωρίζεις τις σκέψεις σου είτε έχουν θετικό είτε αρνητικό πρόσημο και να τις αντιμετωπίζεις τονίζοντας στον εαυτό σου ότι είναι απλά σκέψεις.

3. Θάβεις τα συναισθήματά σου;

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι όταν αναφερόμαστε σε συναισθήματα σημαίνει επίδειξη ακραίαων εκδηλώσεων.. Εδώ πρέπει να διαχωρίσουμε πως άλλο είναι να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα μας και άλλο να μάθουμε να τα εκφράζουμε.. Όταν μάθαινουμε να εκφράζουμε τα συναισθήματα μας έχουμε μόνο οφέλη.. Τα ανέκφραστα συναισθήματα, διογκώνονται και εκδηλώνονται αργότερα συνήθως με επιθετικό τρόπο ως προς τους άλλους ή προς τον εαυτό μας.. Συχνά θάβουμε τα συναισθήματα μας από την ενοχή: «.. Είμαι θυμωμένος με την αδελφή μου για το σχόλιο για το βάρος μου, όμως αυτή κάνει τόσα πολλά για μένα.. δεν έχω κανένα δικαίωμα να της εκφράσω την δυσαρέσκεια μου.» Ή φόβο: «Αν αφήσω τον εαυτό μου αισθάνομαι λυπημένος για χωρισμό μου, θα πάθω κατάθλιψη και δεν θα είμαι καν σε θέση να λειτουργήσω.»
Αλλά τα συναισθήματα, όταν κρύβονται, αυξάνονται και μεγαλώνουν και είναι υπεύθυνα στο να “διαβρώνουν “ τους ανθρώπους από μέσα προς τα έξω. Τα συναισθήματα δεν πάνε μακριά από μόνα τους μόνο και μόνο επειδή προσπαθούμε να τα θάψουμε. Τα συναίσθήματα που βράζουν είναι παρόμοια με μια κατσαρόλα που βράζει νερό με κλειστό καπάκι. Ξέρετε ότι αν αφήσουμε το νερό να πάρει λίγο αέρα ανοίγοντας το καπάκι, έτσι ώστε να μην καλύπτει πλήρως την κατσαρόλα θα βράσει ομαλά αντί να το κράταμε κλείστο και να ακούμε αυτό τον ενοχλητικό ήχο. Αναγνωρίζοντας τα συναισθήματά σου δεν σε κάνει να ξεφύγεις από τον έλεγχο, αλλά βάζοντας το καπάκι το κάνεις!

4. Αναβάλλεις να ξεκινήσεις οτιδήποτε;

Εδώ θα είμαι πολύ σύντομη.. Κίνητρο έχεις; Θέληση έχεις; Θέλεις να αλλάξεις; Πόσο;

“Εκείνος που θέλει να ταρακουνήσει τον κόσμο, ας ταρακουνήσει πρώτα τον εαυτό του”
Σωκράτης

Η Εποχή του Άγχους

Η Εποχή του Άγχους

Διαταραχή άγχους / Surviving the survival

Εν μέσω παγκόσμιας κοινωνικής κρίσης και παράλληλα εθνικής οικονομικής δυσκολίας που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, δεν είναι απορίας άξιο γιατί πολλοί από εμάς υποφέρουν από άγχος. Ακόμη και εκείνοι που δεν έχουν γενετικό υπόβαθρο για να έχουν παθολογικό άγχος μπορεί να υποφέρουν τώρα πια από περιστασιακό άγχος.

Η εποχή που ζούμε θεωρείται η πλέον ανασφαλής, όχι γιατί υπάρχουν κίνδυνοι που απειλούν την επιβίωση μας, αλλά γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει ένα “πλαίσιο” να κινηθούμε, με απότέλεσμα να νιώθουμε ότι δεν έχουμε τον έλεγχο, πράγμα που κλονίζει την ανθρώπινη φύση. Αυτό από μόνο του εγείρει πολλά υπαρξιακά ερωτήματα αλλά και εσωτερική αναμόχλευση.
Είναι η εποχή που ενώ αισθανόμαστε πιο παντοδύναμοι από ποτέ λόγω των εξελίξεων σε όλους τους τομείς της καθημερινότητάς μας και της καλυτέρευσης του βιοτικού μας επιπέδου είναι παραλληλα η εποχή που νιώθουμε πιο αβοήθητοι και ευάλωτοι από ποτέ.

Τι είναι το Άγχος;

Το άγχος είναι μια φυσιολογική αντίδραση σε στρεσσογόνες καταστάσεις. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, καθίσταται υπερβολική και μπορεί να προκαλέσει στους πάσχοντες να φοβούνται καθημερινές καταστάσεις με συνέπεια να μην είναι λειτουργικοί. Μεγάλες αλλαγές που συμβαίνουν στην ζωή μας. Είναι πολύ πιθανό να αποτελέσουν κύριες αιτίες πρόκλησης άγχους και στρες. Το άγχος δεν είναι το ίδιο για όλους μας, ούτε όλοι ζούν με τον ίδιο τρόπο. Το άγχος είναι διαφορετικό για κάθε έναν από εμάς. Ότι είναι αγχωτικό για έναν άνθρωπο μπορεί να μην είναι αγχωτικό για έναν άλλον.
Διάφορα γεγονότα που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια της ζωής μας, όπως θάνατος, διαζύγιο, ασθένεια, απώλεια εργασίας, αλλαγής σπιτιού, αλλαγή στις συνθήκες ζωής, οικονομικά προβλήματα, συνταξιοδότησή, ανάλογα με την ένταση και τη συχνότητα εμφάνισης τους μπορούν πολύ εύκολα να πυροδοτήσουν μια σωματική ή/και ψυχική αντίδραση.

Άγχος επίσης μπορεί να εμφανιστεί και από γεγονότα που θεωρούνται ευχάριστα στη ζωή ενός ανθρώπου όπως ο γάμος, η εγκυμοσύνη, το να κερδίζει κανείς το λαχείο κλπ. Όλες οι αλλαγές αρνητικές και θετικές χρειάζονται χρόνο για να αφομοιωθούν από τον οργανισμό μας. Ωστόσο ο ανθρώπινος οργανισμός λόγω άγχους μπορεί να εμφανίσει πληθώρα συναισθηματικών και σωματικών αντιδράσεων υπό την επήρεια του παθολογικού άγχους.

Παρακάτω ακολουθεί ένας κατάλογος όλων αυτών των αντιδράσεων:

Συναισθηματικές αντιδράσεις

• Ανησυχία
• Υπερένταση
• Αγωνία
• Δυσφορία
• Αίσθημα ότι θα συμβεί το χειρότερο
• Επιθετικότητα
• Ευερεθιστότητα
• Συχνές αλλαγές στη διάθεση
Σωματικές αντιδράσεις
• Μουδιάσματά
• Προβλήματα ύπνου
• Ταχυκαρδία
• Πλάκωμα στο στήθος
• Στομαχικές διαταραχές
• Αδυναμία
• Πονοκέφαλος
• Εφίδρωσή
• Ναυτία
• Αίσθημα ζαλάδας

Η απουσία συμπτωμάτων δεν σημαίνει απουσία του άγχους. Στην πραγματικότητα αποκρύπτοντας τα συμπτώματα με φαρμακευτική αγωγή-αγχολυτικά- ή με το να τα αρνούμαστε κινδυνεύουμε να χάσουμε τα σημάδια που χρειαζόμαστε για τη μείωση της καταπόνησης της ψυχολογίας μας. Πολλοί από μας, όπως προανέφερα, βιώνουμε τα συμπτώματα του άγχους σωματικά. Όλα αυτά είναι προειδοποιητικά “καμπανάκια” που μας εφιστούν την προσοχή και μας καλούν να προσέξουμε τον εαυτό μας. Οι περισσότεροι από εμάς δεν δίνουμε την δέουσα σημασία στα σημάδια που μας δίνει το σώμα μας και όταν τα καταλάβουμε είναι αρκετά ενοχλητικά και δυσλειτουργικά.

Πολλοί άνθρωποι βιώνουν την Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή που χαρακτηρίζεται από υπερβολικές, ανεξέλεγκτες και συχνά παράλογες ανησυχίες που αφορούν σε διάφορα καθημερινά θέματα. Ακόμα πιο πολλοί έρχονται αντιμέτωποι με την Διαταραχή Πανικού που συνοδεύεται πολλές φορές με την Αγοραφοβία, και άλλοι αγωνίζονται με την Κοινωνική Φοβία και αποφεύγουν καταστάσεις όπου υπάρχει ο φόβος έκθεσης, αξιολόγησης ή κριτικής από τρίτους. Οι άνθρωποι με Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή ασχολούνται συνέχεια με το φόβο επιμόλυνσης, βρωμιάς, συμμετρίας των πραγμάτων καθώς και άλλα.

Το άγχος συχνά εμφανίζεται μαζί με κατάθλιψη. Θεωρείται ότι είναι οι δυο όψεις μίας διαταραχής. Όπως και η κατάθλιψη, έτσι και το άγχος “χτυπά” περισσότερο τις γυναίκες παρά τους άνδρες. Τα στοιχεία δείχνουν ότι τόσο η γενετική προδιάθεση όσο και το περιβάλλον μπορούν να συνεισφέρουν στη διαταραχή. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να έχουν μια γενετική προδιάθεση για άγχος, ωστόσο, αυτό δεν κάνει την ανάπτυξη της κατάστασης αναπόφευκτη.

Τέλος, είναι η εποχή που ακούω πιο συχνά «Τί θα κάνω με τη ζωή μου, νιώθω ένα κενό..»;
Το να κάνεις κάτι, και όχι τίποτα, είναι η αρχή κάθε αρχής – ακόμη και χωρίς προκαθορισμένη κατεύθυνση. Σε αυτούς που έχουν χάσει το δρόμο τους, – έτσι είναι η διαδικασία χανόμαστε για να βρεθούμε κάπου αλλού-, λέω: ‘Καλώς ήρθατε στο έδαφος της ανθρωπότητας.’ Διαμένουμε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα σε ένα μπλε πλανήτη που λάμπει στο σκοτάδι του διαστήματος. Πάρε μια βαθιά ανάσα και παρακολούθησε τον τρόπο που το φως το πρωί διασχίζει το τραπέζι της κουζίνας σου. Να είσαι εκεί…παρών στη ζωή σου. Η κατάσταση σου είναι προσωρινή, όπως είναι και κάθε δυσκολία. Το κλειδί είναι να αποχωρήσεις από την ασφάλεια του σπιτιού σου και να βγεις εκεί έξω. Θα βρεις το δρόμο σου.